ساراوسسی : در روزهای گذشته شاهد صدور بیانیه ها و ارائه راهکارهایی برای خروج از بحران از جانب رهبران و پیشگامان جریان موسوم به جنبش سبز بودیم. میر حسین موسوی یکی از رهبران جریان سبز طی بیانیه هفدهم خود راهکارهایی را برای خروج از بحران ارائه کرد که بیشتر جنبه ضرب الاجلی و عاجل داشتند. پیرو آن نیز گروهی از شناخته شدگان جریان روشن فکری دینی خارج از ایران همچون عبدالکریم سروش، محسن کدیور، عطاالله مهاجرانی و اکبر گنجی طی بیانیه مشروحتری اهم خواستهای جریان سبز را بیان کردند. شور بختانه شاهد هستیم که هر دو بیانیه فوق همچون گذشته نه تنها در صدد انعکاس که حتی نیم نگاهی نیز به خواستهای غیر فارس ملل تشکیل دهنده اکثریت ساکنین ایران نیز ندارند. هر دوی این بیانیه ها و راهکارهای ارائه شده در چهارچوب ایران تعریف شده و مطلق از نظر آنان که مساوی با ائتنیک فارس است می باشند و هیچ گونه انعطاف و حتی دغدغه ای که زبان حال اکثریت غیر فارس می باشد در این بیانیه دیده نمی شود.
آیا براستی تاکید بر تعریف و چهارچوبی غیر واقعی و حتی ظالمانه از کشور ایران و نادیده گرفتن خواستها و نظرات اکثریت غیر فارس عین و مصداق تمامیت خواهی و استبداد نیست؟ چگونه است کسانی که داد سخن از آزادی و دمکراسی می دهند هیچ از خود نمی پرسند که چرا بیش از نیمی از کشور علاقه ای به جای گرفتن در کنار حرکت سبز از خود نشان نمیدهند؟
پنداشتن اینکه این جریان و رهبران آن اطلاعی از خواستها و دردهای ملل تحت ستم ایران ندارند بس عبث خواهد بود. چه، کسی که اطلاعی از آلام اکثریت مردم خود نداشته باشد نمی تواند ادعای روشن فکر بودن داشته باشد. همچنانکه در بسیاری از نوشته های منتسب به جریان سبز تاکیدی غیر ضروری و نا متعارف بر حفظ تمامیت ارضی کشور دیده می شود. عبارتی که در بیانیه اخیر روشن فکران خارج از ایران نیز گنجانیده شده است. همگان می دانند که رقیب اصلی جریان سبز که جناح حاکم می باشد مشکلی با تمامیت ارضی ایران ندارد. پس چیست این ترس و واهمه در خصوص تمامیت ارضی؟ آیا جز این است که کبر قومی، تمامیت خواهی ائتنیکی و جمود فکری این جریان به اصطلاح آزادی خواه آن را به سوی نادیده گرفتن مطالبات اکثریت غیر فارس کشور سوق می دهد و آنها را در موضعی پرخاشگرانه تحت لوای تمامیت ارضی قرار می دهد؟
این دوستان که هنوز در سر خولیای حکومت و قیومیت بر ملل دیگر را دارند و با ارائه راه کارهایی خطاب به یک اقلیت محدود به زعم خود در صدد ادامه و شکوفایی امپراطوری آریایی خود هستند، پیشاپیش در هرگونه گفتگو را می بندند و در دوری باطل خود را به قهقرا فرو میبرند.
